Sokaktaki Melek
Ekim 25th, 2005
Karanlık içinde,her sabah yürüdüğüm sokak her zamankinden farklı görünmeye çalışıyordu bana.Neden olsa,göremiyordum hiç bir şeyi..
Belkide göremediğim kısmıydı bana onu sevdiren.Korkularımı,onu göremediğim için bir kenara bırakabiliyordum..
Böyle dalgın dalgın yürürken bir melek çıktı karşıma..
Baktım..
Sessizce bakmaya devam ettim.
Konuşamadım.Çünkü konuşacak olursam onunla binde bir şansım olacaktı belki.Binde bir nedir ki.Baştan kaybetmek demek.
Konuşamadım…
İçim içimi yemeye devam ediyordu yine.Kavrulmuş sözlerimi,buz dolu bir dola bardağını içercesine söylemek istiyordum…
Ne şansım olacaktı ki diye düşündüm bir an..
Ben basit bir puzzle parçasıydım,oysa bir melek….
-Konuşmayacak mısın onunla?
başka bir melek gördüm orada…
-Ben mi?
-Evet..
-Ne şansım olabilir ki?
-Denemezsen,hiç şansın olmaz…
-Genede yok sayılır..Binde birlik…
-3000 kişilik Spartalıların ordusu 10000 kişilik orduyu yenmişti vaktiyle..Bir adam bile farketmişti o savaşta..
-Sen bir meleksin,meleklerin çarpan bir kalbi olur mu?
-Binde birlik kısmını sayıyormuyuz?
-Sayalım.
-Umutları olur.Verebilecekleri şansları ve ruhları olur,evet.
-…
Durup baktım bir kaç dakika daha o güzel meleğe..
-Ben zaten hergün korkularımla yüzleşiyorum.Yaşadığım hayatta bir şavaşcıyım farkında olmayan herkez gibi.Evet.Kararımı al…
sözümü bitirmeden melek kaybolmuştu…
Hikayenin gerisi belli değildi…
Sadece bir mesaj yazdı bir pencere açıp..
———————
Merhaba ….
Güzel bir günün başlangıcı umuyorum ki..
Nasılsınız?
———————
Ardından “gönder” butonuna bastı.
- Mumi
Köşedeki tüm yazılar :
