Sevdiklerinizin değerini bilin

Kasım 11th, 2005

İnsan hayatı bir pamuk ipliğine bağlı sanki. İşte o pamuk ipliği hayatın herhangi bir fasılasında kopabiliyor hem de en umulmadık zamanlarda. Kopmasını hiçbir zaman istemiyorsunuz, o iplik eğer sevdiğiniz bir insanın hayatına ait ise. İnsan kendi şekillendirebiliyor belli şeyleri, ancak bir de şekillendiremediği ve olduğu gibi kabullenmek zorunda olduğu şeyler var kaderinde. O, kaderinde belli olan şeyler, sırasıyla vuku buluyor ve insan o zaman anlıyor ne kadar aciz ve çaresiz bir varlık olduğunu.

Hayatınızda yapmak istediğiniz şeyleri ertelemeyin, çünkü bir gün isteklerinizi yerine getirebilmek için çok geç olabilir. Arkadaşlarınıza, dostlarınıza, sevdiklerinize iyi davranın ve onları üzmeyin; çünkü şu fani dünyada hiçbir şey sevdiklerinizin kalbini kırdığınıza değmeyecektir. Değmediğini çok iyi anladığınızda ise iş işten geçmiş olabiliyor ve zamanda geriye dönüş bulunamadı hala günümüzde ne yazık ki. İnsanlar doğar, büyür, belli bir hayatı yaşayıp ölürler. Hayatlarında belli hedeflere ulaşmaya çalışırlar. Ama o hedefler de, makam da, para da geçicidir. Ebedi olan ise dostluktur, paylaşılan sevgidir. Yıllar sonra hatırda kalan onlardır çünkü. Ben bunları neden söylüyorum, yeni mi geldi bunlar aklıma? Bu soruların cevabını ben de bilmiyorum. Belki de hep aklımdaydı fakat kendi kendime tekrar etmekte fayda görüyorum veya da bazı olaylar beni tekrar etmeye zorladı bu bilindik, sıradan gibi görünen ama aslında öyle olmadığını düşündüğüm, bizi insan yapan değerleri.

Bugün akşam saatlerinde sevdiğim bir arkadaşımın vefat haberini aldığımda aklımdan geçen şeylerdi bunlar. Yazıya dökerken yeni şeyler de kattım belki, ancak özünde beynimin içindekiler yukarda ifade etmeye çalıştığım şeylerden çok da uzak değildi. Çağatay hayatının baharında bir delikanlıydı, mezuniyetine çok az bir süre kalmışken bugün geçirdiği trafik kazası fani dünyadan ayrılması için bir sebep olarak karşımıza çıktı. Aynı bölümde okuduğum için kendimi şanslı hissettiğim bir insandı, adam gibi adamdı. Ancak “ecel gelir, ölüm haktır, saklanmaya imkân yoktur”. O da düşüp gitti Azrail’in peşine işte. Ben bir arkadaşı olarak üzüntümü ifade ederken zorlandım ki ailesinin içinde bulunduğu durumu tasavvur edemiyorum. Allah onlara sabır ve metanet versin. Senin için dualarımızı eksik etmeyeceğiz, inşallah ebedi dünyada herkesin olmayı istediği yerde olursun kardeşim…

LéoN

Köşedeki tüm yazılar :

genel

• Önceki: Cehennem
• Sonraki: Doğum günün kutlu olsun canım…