Konuş ki görebileyim
Ağustos 4th, 2008
Ahmet Turan Alkan in bir kitabinin adi. Memleketimde gecirdigim gunler sirasinda elime gecti, karistirdim biraz.
Kim konusacak gormem icin?
Gonlumdeki, zihnimdeki perdeleri sesiyle acacak olani cagiriyorum. Dertlerime deva olacak olani. Yaralarima kelimeleriyle merhem surecek zati. Girdaplarimdan beni soluguyla cekip cikariverecek kisiyi.
Konus diyorum o yuzden, biraz da muphem bir tavirla, konus!
Sen sus, O konussun.
“Gonlundeki Sultan konussun
Sesin ve sozun Sultani
Yerin ve gogun Sultani
Yazin ve guzun Sultani”
…
Konus ki bulutlar dagilsin. Konus ki ufuklar aydinlansin. Konus ki gozum gormeyi, kulagim isitmeyi, yuregim hissetmeyi hatirlasin yeniden. O ezeli bilisle bildiklerini hatirlasin. Verdigi sozleri, ettigi yeminleri, dondugu tevbeleri, ‘karar verdim bundan sonra..’ larini hatirlasin. Haritasini bulsun ruhum yeniden. Isaretledigi cikmaz sokaklari donup donup adimlamasin yeni bastan. ‘Kaybolan sehrin isiklarinda’ kaybolmasin. Kaybolmayayim.
Konus ki gorebileyim. Konus ki gelebileyim…
- escape
Köşedeki tüm yazılar :
