Kişilik; Geçmişle postmodernlik arasındaki entellektüaktif bir köprü
Temmuz 15th, 2008
Kişilik; Doğuştan gelen biyolojik özelliklerle, çevreden gelen sosyal etmenlerin birbiri üzernde yaptıkları etkilerin meydana getirdiği ahenkli bir bütündür.
Diye yazıyor elimdeki eğitim kitapçığının ilk paragrafında.
Kişilik Testleri..
Bilim adamlarının kategorizasyon çılgınlığının biri de kendimizi, bizi, insanı şablonlara oturtmak. 50 soruluk testte, hangi şablona girdiğinizi alenen görebilirsiniz. Neyse ki, öncelikli sonralıklı şablonlarınız olabiliyor, yani illa birine girmek zorunda da değilsiniz. Karakter tipleri, enneagram, buna bir de renk eklemişler. JoHari pencereleri, Jo ve Heri adlı iki kafadarın isimlerinin birleşimiymiş, ben de çinli mi capon mu ne sanmıştım.
Testi yapıyorsunuz, puanlandırması, çarpması, toplaması ve sonunda çizmesiyle, grafiği bile var. Renginiz çıkıyor sonunda ortaya. Kırmızı, Sarı, Mavi, çingene pempesi. Artık bahtınıza hangisi çıkmışsa, ona göre karakter özelliklerinizi belirleniyor, bunların artıları ve eksileri bla bla..
Herneyse. Peki, size yine sizi anlatan bir testin ne faydası var?
Farkındalık.
İnsan çoğu zaman alışılagelinişlik gözlüğünü öylesine bir takıyor ki, gözlüğün de maşallahı var 15 miyop. Kavanoz dibi. Önünü göremiyor, kendini göremiyor. Böyle etkinlikler, aha bak ben böyleyim, haa ona göre, dedirtebiliyor.
Sonuçta insanoğlu bilse de bilmese de etrafındaki dünya, kainat birşekilde dönmeye, yaşamaya, değişmeye devam ediyor. Ama son yüzyılda gittikçe bilme oranımız arttı. Bu bizim kainata daha bilinçli yaklaşmamızı sağladı (Sonuçları tartışılır elbet) Velhasıl, insanın kendini bilmesi her daim importante.
Yunus’ un dediği gibi, ilim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir.
Yada Matrix’ in Oracle’ ın kapısından içeri girdiğinde tepedeki levhada yazan şeydir.
Geçmişle postmodernlik arasındaki entellektüaktif bir köprü kuraraktan bitiriyorum madem yazıyı.
Köşedeki tüm yazılar :
