Eylül
2006
Ve Tatil Biter…
Tatilin son günleri hep zordur değil mi? Değil aslında. Eski günleri hatırlayıp, içinde küçük mutluluk pıtırcıkları hissedince neşeleniyor insan, yeniden başlasa da yeniden yaşasam diyor o ilk gün heyecanlarını…
Şöyle bir geriye dönüp ilköğretim 1. sınıfa başladığım günle yeniden o heyecanı yaşayıp neşeleniyorum ben de:
Ben diyeyim 117 cm sen de 16 kilo küçük beyaz bir haşereye mavi birşey sarmışlar, bir oraya bir buraya koşturuyor 
Ve okul bahçesinde yankılanan bir ses:
- Yavrum, küçük olan, turuncu çantalı, sıranda dur çocuğum.
Niye ki?! Hani oynamaya gelmiştik, hani büssürü arkadaş vardı oynıycaktık beraber? Ama bu çocuklar bozuk hepsi yerinde duruyoo 
Bir de 2. tenefüs; ya bizim ufaklık ağlarsa diye kapıda bekleyen annemi zorla eve göndermiştim:
- Annee hadi git sen.
- ?!
- Anne bak Cansu, Burcu, Berkay var ben onlarla oynıycam giiit!
- 
- O zaman arkanı dön.
- (artık tepki bile veremez hale gelmiş )
- Anne ayıp oluyo bak kocaman olmuş hala annesi bekliyo derler git sen ağlamıycam söz.
O zamandan beri ağlama potansiyeline sahipmiş gibi görünmekten korkarım işte…
Tam 11 yıl geçti o ilk günün üzerinden…
Yaşça beni beşe katlamış sevimli varlıklar, ihtiyar heyeti anlatır ya hep “aaahh askerliğim daha dün gibi; X, yavrum, senin doğduğun günü tüm ayrıntılarıyla hatırlıyorum; Hacıı senle evlendiğimiz günü de hiç unutmadım bak…”. Hani biz aklı bir karış havada diye tabir edilenler de içimizden geçiririz bazen: “-Yok artık dede insaf 40 yıl olmuş…” Yaşlanmışız artık azizim. Daha dün gibi hatırladığım günlerim çoğaldı. Haklıymışsın be dede!
Evet tam 11 yıl önce öyle heyecanlı başlamıştım ki okula. Ve 11 yıl sonra bugünlerde, yine aynı heyecanla yeni bir okula başlıyorum. Üniversiteli oluyorum diğer bir deyişle ama, küçücüğüm sanki hala… İçim kıprış kıprış. Anneannemin deyimiyle bulgur kazanı gibi kaynıyorum. Bu enerji beni 5 yıl götürür mü, yoksa hazırlık bile bitmeden yalan mı olur bilemem… Neyse daha dergimiz yepyeni, daha çok yazı yazacağız; Allah ömür, editör abilerim de geyik yapmama izin verirse anlatırım tabii İlk günlerden lafı uzatmayıp diyelim ki; Allah hepimize başladığımız her işi alnımızın akıyla bitirmeyi/devam ettirmeyi nasip etsin. Amin