Şubat
2007
—Sevgi Hakkında Serbest Atış —
Sadece adını duymanız bile içinizi mutluluk anaforları ile doldurmak için yeterli olan sıcacık bir sözcük.İnsanları bir birine bağlayan en kuvettli en manadar bağ.Tanımlamayı dahada ileri götürürsek kainatın var oluşunun sebebi.Sonsuzlukla tanımlanan kainatın içine konulmuş insan ,insanın derununa tam can pompasına konulmuş sonsuzluk.Sonsuzdur ki hiç bir yere sığamayan Rabbisi kulunun kalbine sığmış.İşte bu mükemmel paradoxun başrol oyuncusudur sevgi.Burdan yola çıkarsak O’nun sevgisinin yanında O’ndan dolayı sevdiklerimizde vardır hani.Biraz daha daraltısak konuyu insan sevgisidir asıl bahsetmek istediğim.
Çoğu zaman sevildiğimizi görmek isteriz .Aslında istediğimiz görmek değildir ,duymaktır.O iki sözün sevgiyi anlatabilecek tek yol olduğunu sanırız ya da klişe davranışlardır beklediğimiz.Gerçekten amaç sevildiğini görmek olsa idi ,bakmak yeterli olurdu sadece.Karşındaki insanın ifade etmesini beklemeden , tabiri caizse sürekli atladığı küçük nüansları yakalayarakta insan hissedebilir aradığını.Sevgi öle birşeydir ki nasıl hipofizin tüm hormonları salgılamasada tüm hormonların salgılanması için gerekli olması gibi sevgi tüm duyguları özünde bulundurur.O olmadan diğerleri öksüzdür sanki..İnsan isterse sıkıntıda ,korkuda ,kıskançlıkta ,kızgınlıkta .. ve daha nicesinde sevgiyi yakalayabilir kanatlarından.
Endişededir sevgi .Karnımın hafif ağrıdığını söylediğimde benim için endişelenen arkadaşın bakışlarından yakaladığım.Üzmeme endişesi, birlikte geçirilen vakitlerin sona erme endişesi , uzaklara gittiğinde beni hatırlarmı endişeleri …
Korkudadır sevgi.Gaye-i hayallerimize yürüken sendelediğimde düşmemden korkan bir kardeşte yakaldığım.Her bittim dediğim anda beni doğruya getirememe korkusu , darılma korkusu, kaybetme korkusu …Heleki kaybetme korkusunu taşımayan sevdim dememelidir bence..
Üzüntüdedir sevgi.Şu derdim var dediğimde benden çok üzülen bir dostun tesellisinde yakaladığım.İki göz yaşı damlasının derinlerinde saklı olan.Şu günde görüşemedik üzüntüsü , uzun süredir halini hatrını sormadım üzüntüsü , ya da dairenin dışına herhangi bir meyilinin üzüntüsü …
Özlemdedir sevgi. Ayrılıklardan sonra sımsıkı sarılmalarda yakaladığım.Sarılmalara doyamamakta yakaladığım.Birlikte geçirilmiş eski günlerin özlemi ,belkide eskisi gibi olamamanın özlemi ya da beklenen günlerin özlemi…
Şefkattedir sevgi.Başımı annemin sinesine yasladığımda yakaladığım.Hastalandığında sabahlara kadar başında bekleme şefkati ,kendinden önce yavrusunu düşünme şefkati …
Huzurdadır sevgi.Sabahlara kadar söyleştikten sonra içimi kaplayan rahatlıkta yakaladığım.Yanında olduğunu bilmenin huzuru , hayatını paylaşmanın huzuru …
Heyecandadır sevgi.Yanına gitmeden önce ellerimin titremesinde yakaladığım.Görüşme öncesi kalp çarpıntıları ,yolları uça uça gitme ,yeniden göreceğim heyecanı ..
Vefadadır sevgi.Uzun süreli görüşmemelere ,ve hatta vefasızlıklarıma bile aldırılmadan hemen hemen hergün hatırlanmakta yakaladığım.Ahde vefa, dostuna vefa …
Mutluluktadır sevgi.Birlikte gülümselemlerin tek başına gülümsemelerden daha efdal olduğunu hissetiğimde yakaladığım.Karşındakinin mutluğu ile mutlu olma …Bir nevi paylaştıkça artan tad ..
Üşümektedir sevgi. Uzakta olduğumda içimdeki ürpertiden sezdiğim.
Ürpertidedir sevgi, ısınmaktadır sevgi ,yanmaktadır sevgi ,aramaktadır sevgi ,acımaktadır sevgi ,hatta kızmaktadır sevgi…Sevgi kısaca bakıpta görebilmektedir ..