Ağustos
2007
Ne için yazar insan ?? 2
Yazmaya niyeti varsa yazmalı insan.Yazmaktan ,hata yapmaktan korkmamalı.Hatalardır çünkü insanları büyük başarıların kapılarını açan.Önceleri belki birkaç cümle ,birkaç paragraf bekli de ucu kitaba kadar uzanan bir yolculuk…İlk içinden başlar insan yazmaya; hissedilenler ,yaşananlar ilk temasıdır yazarın.Şöyle bir göz gezdirildiğinde anlamayan için değersiz ,anlayan için ise bir pınarın ilk damlalarıdır ilk cümleler.
Hedef başarı ise her şeyde olduğu gibi inatçı olmak ilk şarttır.Kafa tutacaksınız hem dışarıya ama öncelikli olarak kendinize.Çoğu zaman insanın önünde kendinden büyük engel olmuyor malesef.Ön yargılar ,kaygılar ,başarısızlık korkusu beklide çok güzel bir başlangıcın önüne kimsenin öremeyeceği sağlamlıkta duvarlar örüyor.Yanlışa düşme korkusu olmadan kalemi özgür bırakmaktır en iyisi.Bırakın ucu nereye çıkarsa çıksın ,her cümle bir adımdır yazarlık denen yolda.Hatalardır doğru yolda yürümeyi öğreten ,düşmeden dengede kalmanın önemini anlamak zordur çünkü.Tecrübedir insanı kıymetli yerlere ve ötelerine taşıyan.
Yazdıkça mürekkebin zehri kanınıza sızar.Gün be gün müptelası olursunuz bu devası kendinde olan derdin.Yazmaya sevdalanırsınız farkında olmadan, yazmak ise bir mahbub gibi ya kapılarını açar size ya da naz eder her güzel gibi.İnattır burada devreye giren ,yazmanın talibi olmuşsanız hiçbir engel sizi yolunuzdan döndüremez.Sevdasında düştüyseniz bir kere işinizin bittiğinin resmidir.En ummadık ,en savunmasız anlarınızda yakalar sizi cümleler ,bazen birkaç konu dadanır aklınıza.Sancılanırsınız bir an önce sızlayan zihninizi kağıtlara dökmek için.
Yazmak insanın tefekkür ufkunu açar dense yanlış olmaz heralde.Etrafa daha bir alıcı gözüyle temas eder bakışlarınız.Siz istemeden beyin bir reseptör halinde gelmiştir nicedir.Yürürken kafanızda bir yazının taslağıyla ya da çevrenizi tasvir ederek dolaştığınız olur.Daha farklı incelersiniz etrafınızı ,detaycılığınız derinleşir.Mana-i ismi ile mana-i harfi arasında ki fark muallak değildir sizin için artık.Kimsenin fark etmediğini ya da fark edip farkına varamadığını yakalarsınız.
Bir kere sevdalanmaya görsün nas ,”ikra” dan uzanan yolculuktur keşfedeceği.Yol aldıkça doldurur eksik yanlarını , doldururken büyür. Büyüdükçe küçüklüğünü idrak eder. ”Zira büyüklüklükte büyüklüğün emaresi tevazu ve mahviyettir “ sırrına erişir.Baş ve işaret parmağına felç inesiye kadar yazar da yazar.Belki satırlar derdine derman olur diye gönül verir bu işe.Ancak ilimle galebe çalınacak bir zamanda, ilmin kapısının sağlam kaleme sahip olunarak açılacağını bilir ,bilmekle kalmaz ruhunu ve ideallerini zapt-u rapt altına almış idealleri için kolları sıvar.Dedik ya kimi zaman gözünden olur kimi zaman elinden.Alimin kaleminin mürekkebi şehidin kanıyla bir tutulduysa eğer ; kaybolan gözde elde Allah (c.c) yolunda gitmiştir desek Allahulalem yalan söylemiş olmayız.
Vel hasıl niyeti var ise ,içinde ufacık bir kıpırtı dahi var ise yazmaktan korkmamalı.Önce duygular yaşananlar ,sonra fikirler idealler.Ulaşmak isteyenin önünde hangi dağlar durabilmiştir.Yeter ki yazsın kişi,yeter ki kendinden geriye mülk dışında bir kişi kalsın diye ,bir işe yaradım da öyle ayrıldım demek için yazsın.
(Nedense yazma ve okuma temalı yazılar okunmaz ama bir cesarettir temamız olmuş.)