Aralık
2007
Bir sevda klasiği…
Saçlar bembeyaz,kederler figanda,
Hayat garip sanki hiç tasası yokmuş gibi gidiyor,
Yoksa sade benmiyim dert eden herşeyi?
Hayır olamam baksana karşımdakinden belli…
Hani ağlamayacak ve ağlatmayacaktı?
Hani sadece arkasını dönüp gidecek ve beni unutacaktı?
Yoksa yalanmıydı istemiyorum demesi?
Peki niye ağladı o zaman şimdi?İnsan sevmediği için ağlarmımydı ki?
Keşkelerin bir önemi yok artık.
Keşke çıkmasaydım karşına demenin bir tesiri yok…
O gözler unutulabilirmiydi ki?
O masum sözler silinebilirmiydi ki akıldan?
Ne demiş leman abla;koy elini son defa yanağıma
İstemiyorsan söyle giderim,yeter ki bana hoşçakal deme,
Deme bana öyle belkide gidemem de…
Arkandan el sallar ama yüreğimden severim gene.
Ağlasam duyarmısın uzaklardan?
Sebebini sorma,sensiz son gecemdeki matemdir bu…
Biliyorum belki hiç dönmeyeceksin sensiz yaşlanacağım,
Ama olsun gözlerin aklımda,ismin dudağımda son uykuma dalacağım…