Nisan
2007
Kelimeler Tükenirken …
Ellerimin uzandığı her yerde sen varsın.Elimle birlikte sana uzanır tüm hayallerim ,tüm yarınlarım.Korkuyorum dokunup bendeki seni çirkinleştirmekten.Serap misali değdiğim anda kaybolup gitmenden korkuyorum .Korkuyorum ihtimal soğuğu hissetmekten ya da ihtimal yangını hissetmekten.Sonra korkularımdan korkuyorum bir gün onlara uyup sana uzanmaktan beni vazgeçirirlerse diye.Tereddütlerime yenilerini ekleyip binlerce korkunun içinde uzatıyorum ellerimi sana.
Ellerimin uzandığı her yerde sen varsın.Çayımda seni yudumluyorum , dalgalarda seni izliyorum ,şarkılarda seni dinliyorum .Her damla sen olup akıveriyor gözlerimden.Kimi zaman kitabım oluyosun, sayfalarını bir bir itina ile çeviriyorum, her satırını aklıma kazırcasına tekrar tekrar okuyorum .Kimi zaman gülümseyişim oluyorsun , kimi zaman adımlarım ve hatta kimi zaman serzenişlerim …Bir hayalin ucuna takılıp uzun uzun aklıma misafir oluyosun.Bu kadar bende olmana rağmen yinede dokunmuyorum sana, sadece ellerimi uzatıyorum.
Ellerimin uzandığı heryerde sen varsın.Ilık bir rüzgar esiyor getirdiği toprak kokusu sen oluveriyorsun , yüzüme damlayan bir damla veyahut pencereden izlediğim yağmur damlalarından kırılan ışık hüzmesi sen olup yansıyor içime.Tüm samimi duygularım ,yeniden başlama heveslerim ,kaçışlarım,özlemlerim ,hayallerim, aklına gelen ve gelmeyen herşeyin bir yanını sana yaslıyorum .Ne olduğunu bilmesemde ellerim yine sana hep sana uzanıyor.
Dokunmasamda ellerimin uzandığı her yerde sen varsın.Acaba tutucakmı tutmayacakmı telaşları olmadan yalnızca ,sakince ellerimi sana uzatıyorum.Dedim ya ne olduğunu bilmeden
,saklandığın yerden bir gün çıkar gelirsin ümidiyle hiç çekinmeden bildiğimi okuyorum.Yarınların yersiz telaşları yok içimde ,bilinen bütün literatürlere kafa tutuyorum.Ve ulaşmak için değil sadece yönelmiş olmanın zevkini yaşamak için ellerimi defalarca sana uzatıyorum.Kaldı ki bunu istesemde engelleyemiyorum ellerimin uzandığı her yerde zaten sen varsın…
15.01.2007 01:33
a dream on our way to death