.

Bir yıldız baktı bana yattığım yerden, çevirdim yüzümü. Gözyaşım sıcak sıcak okşadı yanağımı, sildim çabucak. Kalktım uyumaktan korkarak, unutmak istemedim hiçbirşeyi. Ama ben mutlu oluncaya kadar o yıldızlar parlamamalıydı. Gülmemeliydi çocuklar. Her günkü gibi yaşanmamalıydı hayat. Ben mutsuzken mutluluğa küsmeliydi dünya, ağlamalıydı çocuklar, kararmalıydı yıldız..
Çıktım dışarı. Beni ağlatan bir baykuşu ağlattı, derdimi paylaştım. Bir bulut yağdı ben yanarken, damlalarda izledim hüznümü. Kurtlar uludu uzaklarda ben en derindeyken ve ben onlara yolladım acılarımı. İnleyen anneler anladı beni, yıkık evler, bezgin sokak köpekleri…
Herşeyde hüzün bırakıp döndüm gittiğim yerden. Rüzgar da yavaşça esip süpürdü bendeki kırıntıları. Bir kedersiz ben döndüm pencereme. Göğe baktım, yıldız karanlıktı. Yaşlar da yanaklarımı okşamadı bir daha. Bir kurt uludu uzaklardan, bir çocuk ağladı, bir baykuş öttü sanki, köpekler geçti önümden. Bir dert vardı çevremde, bir mutsuz sonlanma.. Hüzne boğdu sabahı bir manasız paylaşma ..

Boş Satırlar